قصيدة

 

حين اصلى

رافت المصرى



لستُ اُحبُ بكُل حياتى
شيئاً اكثر من صلواتى

حين اناجى الله بحبٍ
تطربُ روحى تهنأ ُذاتى

يسكنُ قلبى حين اصلى
تسرى الراحة فى اوصالى
أسمو فوق الكون بروحى
تغمرُ أنواراً ذراتى

حين أُُرتلُ فى القرآنِ
تتولى عنى أحزانى
و سلامٌ حلو ٌيسكُننى
هو أسمى كل اللذات

أعلمُ أن الله يرانى
دوما بحنان يرعانى
و صلاتى منهُ تُقربنُى
تكفينى شر الهمزات




  قصائد سابقة

اطبع الموضوع  

Home